2009 yapımı 'Mary and Max', Avustralyalı yönetmen Adam Elliot'ın imzasını taşıyan, stop-motion tekniğiyle çekilmiş benzersiz bir animasyon filmidir. Film, 1970'lerin Melbourne'unda yaşayan, gözlüklü ve yalnız 8 yaşındaki Mary Daisy Dinkle ile New York'ta yaşayan, Asperger sendromlu ve aşırı kilolu 44 yaşındaki Max Jerry Horowitz'in beklenmedik mektup arkadaşlığını anlatır. Mary'nin rastgele seçtiği bir adrese yazdığı mektup, iki farklı kıtada, iki farklı hayatı birbirine bağlayan sıra dışı bir dostluğun başlangıcı olur.

Film, mizah dolu anlatımının altında derin bir yalnızlık, topluma uyum sağlayamama, akran zorbalığı ve mental sağlık gibi ciddi temaları işler. Toni Collette (Mary) ve Philip Seymour Hoffman'ın (Max) seslendirme performansları karakterlere inanılmaz bir derinlik ve samimiyet katar. Özellikle Hoffman'ın, Max'in Asperger sendromundan kaynaklanan sosyal zorluklarını ve iç dünyasını aktarışı son derece başarılıdır.

Adam Elliot'ın karakteristik ham ve samimi tarzı, filmi sıradan bir animasyondan çıkararak yetişkinlere hitap eden evrensel bir hikayeye dönüştürür. Siyah-beyaz ve sepya tonlarının hakim olduğu görsel estetik, hikayenin melankolik ama bir o kadar da sıcak atmosferini mükemmel yansıtır. 'Mary and Max', komedi ve dramı hassas bir dengeyle harmanlayarak, izleyiciyi hem güldürür hem de hüzünlendirir. İnsan bağlarının önemini, kusurları sevmeyi ve farklılıkların bir engel değil, zenginlik olduğunu vurgular. Sıradışı bir dostluk hikayesi arayan, duygusal derinliği yüksek ve sanatsal değeri olan bir film izlemek isteyen herkese tavsiye edilir.